پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٨
شارون در يك نگاه
آريل چنرمن (شارون) در نوامبر ١٩٢٨ به دنيا آمد. داراي مدرك حقوق است و به زبانهاي انگليسي و روسي تسلط دارد. در سال ١٩٤٥ به گروههاي هاگنر پيوست، در سال ١٩٤٨ فعاليتهاي نظامي خود را در رژيم صهيونيستي آغاز كرد و درسال ١٩٦٦ به درجه سرلشگري رسيد تا سه سال بعد به عضو فرماندهي ارتش در منطقه جنوب فلسطين اشغالي به كار گمارده شود.
وي در سال ١٩٧٤ وارد جهان سياست شد اما پس از يكسال با استعفا از سمت خود، سمت مشاوره ويژه اسحاق رابين نخست وزير معدوم رژيم صهيونيستي را بر عهده گرفت.
در سال ١٩٧٧ وارد مجلس شد ودسته كوچكي وابسته به حزب ليكود راتشكيل داد و همچنين مسئوليت وزارت كشاورزي و رياست كميته شهرك سازي رژيم صهيونيستي را نيز پديرفت. وي در سال ١٩٨١ به عنوان وزير دفاع دولت بگين منصوب شد تا تنها ٢ سال فاجعه قتل عام فلسطينيان ساكن اردوگاههاي صبرا و شتيلا به دست وي رقم بخورد و قصاب فلسطينيها لقب گيرد.
طي سالهاي ١٩٤٨ تا ١٩٩٠ وزير صنايع و بازرگاني رژيم صهيونيستي بود و از سال١٩٩٠ تا ١٩٩٢ پست وزارت مسكن اين رژيم را بر عهده داشت.
طي اين سالها، شهركهاي صهيونيست نشين زيادي در مناطق اشغالي فلسطين احداث كرد. از سال ١٩٩٦ تا ١٩٩٨ وزير محيط زيست تولت نتانياهو بود از سال ١٩٩٨ تا ١٩٩٩ به عنوان وزير خارجه رژيم صهيونيستي منصوب شد.
در اين سال و درپي كنارهگيري نتانياهو از رهبري حزب ليكود، رهبري اين حزب را بر عهده گرفت. در سپتامبر ٢٠٠٠ از حرم قدس شريف ديدار كرد كه به درگيريهاي خونين ميان فلسطينيان و نظاميان رژيم صهيونيستي انجاميد كه اين درگيريها به انتفاضه مسجد الاقصي معروف شد. وي در دسامبر ٢٠٠٠ نامزد حزب ليكود در انتخابات تخست وزيري رژيم صهيونيستي اين بود كه اين سمت را به دست آورد.
شارون، انتظارات اعراب و روياهاي صهيونيستي
پيروزي «آريل شارون» رهبر حزب ليكود در انتخابات نخستوزيري چالشهاي جديد رادر عرصههاي داخلي و خارجي فراروي رژيم صهيونيستي قرار داده است.
خيزش جديد انتفاضه و تدوام دامنه فعاليتهاي مردمي در نقاط مختلف فلسطين اشغالي، واكنش شديد برخي از كشورهاي عربي و منطقه خاورميانه نسبت به اين انتخابها و پيامدهاي زبان بار آن از جمله اين چالشها به شمار ميرود.
شارون اكنون فهرستي از مشكلات آينده خود در عرصههاي جهاني، منطقهاي و داخلي را پيش روي دارد كه بشدت عملكرد وي را تحت الشعاع قرار ميدهد. يك روزنامه رژيم صهيونيستي به تازگي از تلاش رژيم صهيونيستي براي مقابله با واكنش هااي داحلي و خارجي نسبت به اين انتخابات خبر داده است. سردمداران رژيم صهيونيستي بشدت بازتاب رسانهاي اين انتخاب را پيگري ميكنند و از انتشار گزارشهايي درباره موارد نقض حقوق بشر مبني بر كشتار بي رحمانه مبارزان فلسطين، قتل عام كودكان و محاصره و مسدون كردن مناطق فلسطيني ابراز نگراني ميكند. از همين روي نيز شارون در اولين اقدام پس از پيروزي، فرستادگاني را حامل تفكرات خود مبني بر ميانه روي در امور سياسي داخلي و خارجي، به مسكو، واشنگتن و پايتختهاي كشورهاي عضو اتحاديه اروپا و جهان عرب اعزام كرده است تا شايد از ايجاد فاصله بيشتر بكاهند.
اخطار شديد اعراب به شارون را ي تواناز ديگر هشدارهاي خارجي نسبت به اين انتخاب برشمرد. وزراي امور خارجه كشورهاي عربي در پايان اجلاس دو روزه امان ازوي خواستهاند تا روند مذاكرات صلح را از همان مرحلهاي كه در مذاكرات صلح با فلسطينيان به دست آمده است، به عنوان تنها راه دستيابي به صلح مد نظر قرار دهد.
اعراب به شارون تنها تا پايان ماه مارس آينده فرصت دادهاند تا نيات خود را درباره صلح خاورميانه آشكار سازد.
موضعگيري متفاوت كشورهاي عربي درباره انتخاب شارون، كابينه وي و نيز سياستهاي آينده رژيم صهيونيستي را متزلزل ساخته است. سوريه به صراحت به تحريم كشورهاي عربي عليه اين رژيم تاكيد ميكند. فاروق الشرع وزير امور خارجه سوريه مواضع كشور متبوع خود را اين گونه عنوان كرده است: انتخاب شارون بيانگر اي نكته است كه اسرائيل آماده دستيابي به صلحي عادلانه با همسايگان عرب خود نيست.
در برابر اين باور، سعود الفيصل وزير امور خارجه عربستان سعودي با اشاره به ضرورت پايبندي رژيم صهيونيستي به روند صلح تاكيد كرد؛ رياض براساس اين معيار نسبت به حكومتهاي اسرائيلي و موضعگيريهاي آنان درباره حل و فصل مسالمتآميز منطقه قضاوت ميكند.
به عبارت ديگر، دول عرب از شارون واهمه دارند. آنان ميترسند حركتهاي خونين شارون عليه فلسطينيان روند مذاكرات رامتوقف و دامنه انتفاضه جديد را گستردهتر كند.
پيش بيني ميشود روند مذاكرات صلح با توجه به واكنش اعراب نسبت به اين انتخاب بشدت كند شده و حتي سرنوشت تعهدات گذشته اين رژيم با فلسطينيان نيز در هالهاي از ابهام قرار گيرد.
اين در خالي است كه سخنگوي رسمي حزب ليكود به صراحت از عدم رسميت توافقات حاصله ياسر عرفات رئيس دولت خودگردان فلسطين و ايهودباراك نزد شارون سخن گفته است. شارون نيز در جريان رقابتهاي انتخاباتي بر بي توجهي و عدم تعهد خود به قرارداد اسلو تاكيد كرد.
از سوي ديگر، شارون نميتواند هم چون گذشته از حمايتهاي قاطع و كامل واشنگتن برخوردار باشد، هر چند حمايت كامل از رژيم صهيونيستي يكي از اصليترين پايههاي سياست خارجي آمريكا است. اما بررسي مواضع و ديدگاههاي جرج دبليو بوش از چرخشي ملايم و دستكم موقتي در مواضع آنان درباره روند صلح خاورميانه حكايت ميكند.
شارون هم چنين با بحران هميشگي در درون رژيم صهيونيستي روبروست. هواداران شارون دريك باور رويايي،هدف از انتخاب وي را حفظ موجوديت رژيم صهيونيستي ميدانند.
در ميان اين گروه، جمعي از تندرويان يهودي نيز قرار دارند كه همزيستي با اعراب را بر ني تابند.
كارشناسان سياسي با اشاره به بافت جمعيتي نامتناجس فلسطين اشغالي از وجود گروههايي باعقاديد سرگردان خير ميدهند كه آراي آنان تيين كننده است. اين گروهها در مواقع بحراني به هر يك از گروههاي سياسي رژيم صهيونيستي كه نزديك شوند، يه پيروزي آنان كمك ميكنند اما اين تركيب نامتجانس رژيم صهيونيستي را به بي ثباتيهاي پي در پي دچار كرده و خواهند كرد.
هم اكنون ١٨ درصد كل جمعيت رژيم صهيونيستي را جامعهاي موسوم به عرب اسرائيل يعني فلسطينيان كه پس از اشغال سرزمين فلسطين به ناچار شهروند اسرائيل خوانده ميشوند، تشكيل ميدهد. از طرفي نسل تارهاي نيز در فلسطين اشغالي به وجود آمده كه بر خلاف پدران خود التزام عميقي به اصول ديني و تعصبات تجاوز طلبانه صهيونسيم ندارد و روز به روز بر بحرانهاي اين رژيم دامن ميزنند.